بر زن لازمست به منظور عدّه سه طهر تأمّل و صبر كند مشروط به سه شرط كه در ذيل تشريح مىشود : 1 - آنكه زن ذات الاقراء باشد يعنى خون حيض از او خارج شود يعنى در سنّى بوده كه رحمش مقتضى خروج حيض بوده و اين خون نيز خارج هم بشود بنابراين زنان يائسه كه سنّشان چنين اقتضائى ندارد و نيز بانوانى كه مسترابه هستند يعنى در سنّى بوده كه رحمشان اقتضاى خروج خون مزبور را دارد ولى به عللى از عوامل اين خون را نمىبينند از اين حكم خارجند . 2 - آنكه زن داراى خون مستقيم باشد و مقصود از آن اينست كه واجد عادتى مضبوط از حيث وقت باشد اعم از آنكه از حيث عادت عددى نيز انظباطى داشته يا چنين نباشد . بنابراين زنانى كه صاحب عادت وقتيّه نبودها اگرچه عادت عدديّه داشته باشند اين حكم درباره‌اشان جارى نيست . 3 - آنكه زن مدخول بها باشد . بايد گفت صدق اين عنوان در زنانى است كه شوهر با آنها تماس و نزديكى برقرار نموده باشد و تحقق نزديكى و ثبوت دخول به اين است كه نفس ختنه‌گاه يا به مقدار آن از كسى كه ختنه‌گاهش مقطوع است در قبل يا بنابر اشهر فتاواى فقهاء در دبر زن داخل شده اگرچه مرد انزال نيز نشده باشد . از اين‌رو بايد گفت زنى كه اصلا با وى تماس حاصل نشده يا در صورت حصول آن از ختنه‌گاه تمامش در قبل يا دبر داخل نگشته است داراى حكم ياد شده نمىباشد . و پس از حصول اين شرائط سه‌گانه اگر زن از شوهرش به يكى از